Δημοσίευση επιστολής του Σπ. Σαλβάνου
στην εφημερίδα «Κερκυραϊκή Άποψη»
Κέρκυρα 03. 11. 09
ΕΛΛΕΙΨΕΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ ΟΙ ΚΕΡΚΥΡΑΙΟΙ ΔΕΝ ΑΝΤΙΔΡΟΥΝ
Με αφορμή το πρωτοσέλιδο άρθρο σας του περασμένου Σαββάτου με τίτλο «Σεβασμό στην ιστορικότητα της πόλης», παρακαλώ, για πληρέστερη πληροφόρηση των αναγνωστών σας, να δημοσιεύσετε την παρούσα επιστολή.
Λυπάμαι, αλλά επειδή έχω ασχοληθεί αρκετά με το θέμα, θα πρέπει ευθύς εξ αρχής να επισημάνω ότι όσοι επικεντρώνουν την προσοχή τους μόνο στη συγκεκριμένη επιχωμάτωση κάτω από τα Μουράγια, βλέπουν το δένδρο και όχι το δάσος.
Κλείνουν τα μάτια μπροστά στην εν εξελίξει καταστροφή του ιστορικού διατηρητέου μνημείου του Παλιού Λιμανιού που εκτός των άλλων, από τα Μουράγια έως το Νέο Λιμάνι δεν πρόκειται ν’ αφήσει άθικτη ούτε μια σπιθαμή από τους ιστορικούς μόλους.
Καλά θα κάνουν οι δικηγόροι, κυρίως αυτοί που συμμετέχουν στο Δημοτικό Συμβούλιο, να διαβάσουν καταρχήν την με αριθμ. Πρωτ. Τ/6048/10/06/2003 Απόφαση του Υπουργείου Aνάπτυξης, που αποτελεί την αφετηρία των διαδικασιών και την με αριθ. πρωτ. 1148/27/2006 απόφαση Έγκρισης Περιβαλλοντικών Όρων, του Περιφερειάρχη που δίνει το πράσινο φως για την έναρξη των έργων. Και οι δύο αυτές αποφάσεις αποσιωπούν την ιστορικότητα του χώρου αποκρύπτοντας σκόπιμα ότι οι παρεμβάσεις θα γινόταν εντός του κηρυγμένου διατηρητέου μνημείου του Παλιού Λιμανιού. Σημασία έχει ακόμη να ερευνηθεί αν οι δύο αυτές αποφάσεις, προγενέστερες της ένταξης στην UNESCO, έχουν, ως θα όφειλαν, συμπεριληφθεί στο σχετικό Φάκελο.
Να διερευνήσουν ακόμη οι έγκριτοι νομικοί τη «νομιμότητα» της υπ’ αριθ. πρωτ. ΥΠΠΟ/ΓΔΑΠΚ/ΑΡΧ/Β1/Φ52/74983/3319/28-07-2008 Απόφασης του Υπουργείου Πολιτισμού, καθώς και της πρόσφατης ΚΥΑ 109346/06/ 10/07/09 που εγκρίνουν οριστικά τα κρηπιδώματα (προβλήτες) για τα πλωτά parking – τερατουργήματα, γεγονός που σημαίνει ολοκληρωτικό μπάζωμα και τσιμεντοποίηση όλης της παράκτιας ζώνης (στα Καϊκια) από την υπό κατασκευή Μαρίνα έως το Νέο Λιμάνι. Γεγονός που σημαίνει ακόμη τον ενταφιασμό κάτω από εκατοντάδες χιλιάδες τόνους τσιμέντο και του ιστορικού διατηρητέου μνημείου της Πύλης του Βενετσιάνικου Λιμανιού.
Όλα αυτά θυσία στο βωμό της δήθεν ανάπτυξης και των αδηφάγων μεγάλων εργολαβικών συμφερόντων που μαζί με τις κατασκευές εξασφαλίζουν με αποικιακού χαρακτήρα όρους και την εκμετάλλευση των υποδομών για μερικές δεκαετίες. Προπαγανδίζουν την οικονομική ώθηση της περιοχής όταν την ίδια στιγμή στο Κοντόκαλι με μια Μαρίνα, όχι 70, όπως αυτή στη Σπηλιά, αλλά 1200 σκαφών, τα μισά μαγαζιά έχουν κλείσει οριστικά και ούτε ένα κατάστημα τουριστικών ειδών δεν έχει επιβιώσει… Το βέβαιο πάντως είναι ότι αν συνεχιστεί και ολοκληρωθεί ο ακρωτηριασμός της Παλιά Πόλης, αν χαθεί αυτός ο ανεπανάληπτος πόλος έλξης, όχι μόνον νέους επισκέπτες δεν θα έχουμε, αλλά σίγουρα θα χάσουμε και τους παλιούς!
Και όλα αυτά, βέβαια, εν αγνοία της UNESCO. Περίμενε καταρχήν ο ΟΛΚΕ την υπογραφή ένταξης τις 29 Ιουνίου 2007 στη Νέα Ζηλανδία για να εκδώσει ακριβώς την ίδια ημερομηνία την προκήρυξη για τον διαγωνισμό ανάθεσης της κατασκευής της Μαρίνας στη Σπηλιά, που πραγματοποιήθηκε τις 3 Σεπτεμβρίου του ίδιου χρόνου, παίρνοντας μαζί η ανάδοχος εταιρεία και την εκμετάλλευση της Μαρίνας για 33 χρόνια! Εξασφαλίζοντας ακόμη και την τοποθέτηση τεράστιων δεξαμενών καυσίμων δίπλα στα Μουράγια και την Παλιά Πόλη, και περίφραξη οκτώ στρεμμάτων (7.800 τ.μ. για την ακρίβεια) χερσαίου χώρου της πλατείας που θα περικλείει σίγουρα και το Μνημείο των Πεσόντων…
Και ενώ η ελληνική αντιπροσωπία με την υπογραφή της στη Πράξη Ένταξης δεσμεύτηκε παράλληλα να προστατεύει το συγκεκριμένο μνημείο, πριν στεγνώσει καλά-καλά το μελάνι, βάλθηκαν να το καταστρέψουν.
Δύο χρόνια μετά, το κριτήριο (IV) ένταξης ήτοι (το αστικό και λιμενικό σύνολο της Κέρκυρας, που κυριαρχείται απ΄ τα αυθεντικά ενετικά φρούριά της, και που συνιστά ένα αρχιτεκτονικό παράδειγμα εξέχουσας παγκόσμιας αξίας, τόσο για την αυθεντικότητα όσο και για την ακεραιότητά του «Criterion IV: The urban and port ensemble of Corfu, dominated by its fortresses of Venetian origin, constitutes an architectural example of outstanding universal value in both its authenticity and its integrity, σελ. 172») τουλάχιστον σε ό,τι αφορά στο «λιμενικό σύνολο», έχει ριζικά αλλοιωθεί. Ούτε αυθεντικό ούτε ακέραιο είναι πλέον…
Δύο χρόνια μετά την ένταξη ο Δήμαρχος μιλάει μόνο και μόνο για τον Φορέα Διαχείρισης που δεν συστάθηκε. Ωσάν να αποτελεί αυτό άλλοθι για την μη τήρηση των συμβατικών του υποχρεώσεων έναντι στην UNESCO. Ωσάν να τον απαλλάσσει αυτό από το καθήκον του να προστατεύει έτσι κι αλλιώς τη πόλη.
Μ’ αυτά τα δεδομένα, καιρός πια να σκεφτεί η Δημοτική Αρχή, πώς θα αποφύγει μια ενδεχόμενη ταπεινωτική απένταξη που εκτός των επιπτώσεων σε τοπικό επίπεδο, θα έχει σαν συνέπεια και τον διεθνή διασυρμό της Κέρκυρας και της Ελλάδας γενικότερα.
Σπύρος Α. Σαλβάνος
www.antinioti.com
69 44 37 00 39
